18/3/2007 - Gün doğumu.........
Parmaklıklara tutunmuş
Uzaklara dikilmiş gözleri
Hala bir umudu var
Güvenmek için sebep ararken yalnızlıkta,
Gün doğumunu izlerken parmaklıklara sıkı sıkı tutunmuş,
Bütün hayatı orada geçmiş
Kaçışı aramamış
Kaçmak istememiş
Yalnızlığa aşık olmuş
Düşünmekten başka hiçbir şey yapmamış
Her gün doğumunda sıkıca tutunmuş parmaklıklarına
Beklemiş..
Hazin sonunu her gün doğumunda beklemiş
Ve gün batımında yine özlemiş
Duvarlara yazılar yazmış,saçmalamış
Ama hep ölümü beklemiş
Ölümden başka kaçış aramamış
Her gün doğumunda sarıldığı parmaklıklarda bulmuş umudu
Ölmeyi beklerken,
Her gün doğumunda parmaklıkları sıkıca saran parmakları,
Bu sefer gün doğumunda parmaklıkları tutacak gücü yok,
İstiyor ama tutamıyor,
Elleri iki yana düşüyor,
Bedeni soğuk taşa sertçe çarpıyor,
Acı ama sessiz bir çığlıkla
Yıllardır beklediği ölümü tadıyor,
Ölü bedenin üzerine vuran güneş,
Onu aydınlatıyor,
Gün battığında onu almaya gelen
Azrail gülümsüyor,
Kızı uyandırıyor
Kız;
parmaklıklarımdan izlediğim dünya daha güvenli senden uzaktayım ve umudum var....
Azrail;
Senin umudun ölümdü ve o umudunu ben gerçekleştirdim
Artık gün doğumunu izleyemeyeceksin

|